به گزارش انعکاس بناب ،  با پایان یافتن ماجرای نقض حریم آب‌های سرزمینی ایران توسط تفنگداران آمریکایی، و اعلام خبر دستگیری و سپس رهاسازی آن‌ها توسط نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که با تشکر جان‌کری از مقامات وزارت امور خارجه ایران و پاسخ متقابل و توئیتری ظریف همراه شد، تأمل در اظهار نظرات و […]

به گزارش انعکاس بناب ،  با پایان یافتن ماجرای نقض حریم آب‌های سرزمینی ایران توسط تفنگداران آمریکایی، و اعلام خبر دستگیری و سپس رهاسازی آن‌ها توسط نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که با تشکر جان‌کری از مقامات وزارت امور خارجه ایران و پاسخ متقابل و توئیتری ظریف همراه شد، تأمل در اظهار نظرات و تحلیل‌های برخی رسانه‌ها امری لازم می‌باشد. اظهاراتی که این ماجرا را «فتح‌الفتوحی دیگر» در عرصه‌ی دیپلماسی دولت تلقی نمودند.

تأکید محمد جواد ظریف بر حل مناقشات از طریق مذاکره و همچنین درس‌آموزی از ماجرای دستگیری و رهاسازی تفنگداران امریکایی، بیان‌گر راهبرد سیاسی وزارت‌خانه‌ی مطبوع، در مواجهه با تنش‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است. به طوری که با توجه به پیشینه‌ی دو و نیم‌ساله‌ی سیاست خارجی دولت یازدهم، به جرأت می‌توان گفت که عادی سازی روابط با ایالات متحده که از آن به عنوان دشمن ایدئولوژیکی جمهوری اسلامی ایران یاد می‌شود، امری لازم و بدیهی در گستره‌ی روابط خارجی دولت حسن روحانی می‌باشد.

اما آن‌چه در تعاملات دوجانبه و یا چندجانبه برای یک کشور اهمیت دارد، توازن بین داده‌ها و ستانده‌ها در زمینه‌ ی معامله است. به عنوان مثال در مسأله‌ی هسته‌ای با انجام همه‌ی تعهداتی که تا به حال، ایران ملزم به اجرای آن‌ها بوده، و با وعده‌های امروز و فردایِ مسئولین دولتی "حتی شخص رئیس‌جمهور" مبنی بر لغو تمامی تحریم‌ها، متأسفانه هنوز این اتفاق رخ نداده و دستگاه دیپلماسی ایران ضمن وابسته‌کردن شریان حیاتی خود به فرجام مذاکرات، کماکان در انتظار لغو قطره‌چکانی تحریم‌ها به سر می‌برد.

وقایع دو سال اخیر به خوبی نشان داد دولت یازدهم که قرار است همه‌ی مشکلات سیاسی، معیشتی، اقتصادی و حتی فرهنگی مردم را از طریق غول چراغ جادوی مذاکرات حل و فصل کند، کمتر زمانی توانست در برابر داده‌های نقدی و دانه درشت خود، امتیاز قابل توجهی دریافت کند. چرا که ظرف مذاکرات آن‌قدر گنجایش ندارد که بتواند بهای نفت را افزایش بدهد، مشکل کاهش آب پشت سدها را جبران کند، جلوی اعدام شیخ نمر را بگیرد و هم برای نماینده‌ی دائم ایران در سازمان ملل، روادید صادر کند!

اما با این حال محمد جواد ظریف هم‌چنان بر طبل گفتگو و احترام به سبک دو و نیم سال اخیر می‌کوبد و آخرین بار نیز به‌کارگیری این راهبرد را در پیام توئیتری خود به مناسبت رهاسازی تفنگداران امریکایی، تحسین می‌کند: «خوشحالم که گفتگو و احترام، و نه تهدید و بی‌پروایی، به سرعت جریان ملوانان امریکایی را حل کرد. بیایید از این نمونه اخیر بیاموزیم.»

با وجود به‌کارگیری همه‌جانبه‌ی روند تساهل و تسامح در تیم دیپلماسی ایرانی مبنی بر این‌ که آمریکا در ماجرای ورود غیرقانونی به حریم دریایی کشور، حتی کوچکترین اقدام غیرقانونی نیز انجام نداده، و تقدیر مخلصانه‌ی اصلاح‌طلبان و تیم رسانه‌ای حامی دولت از اتخاذ این نوع سیاست، اما در لندن، جان‌کری تنها یک روز پس از رهاسازی تفنگداران امریکایی در دیدار با عادل الجبیر، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، ایران را متهم به دخالت در امور داخلی عربستان نمود و گفت: «گرچه امریکا در پی یافتن راهی دیپلماتیک برای حل تنش موجود میان ایران و عربستان است، ولی به هر حال واشنگتن در این تقابل در کنار ریاض خواهد ایستاد.»

به نظر می‌آید ظریف باید به جای جدال توئیتری با همتای اماراتی خود، این‌گونه مواضع آمریکایی‌ها را رصد نموده و پاسخ درخوری به اظهارات جان کری در خصوص همکاری با ریاض در مقابله با ایران بدهد.

 

منبع:آناج