انعکاس بناب به نقل از زیتون ؛ اگر نگاه تحلیل رفتاری را کنار گذاشته و اظهارات اخیر رئیس جمهور را بر مبنای واقعیات سیاسی کشور بنگریم، می توان گفت که آقای روحانی از نتیجه ی عملکرد شورای نگهبان و هیئت های نظارت در بررسی صلاحیت ها راضی است.

این نتیجه گیری نه بر اساس ظواهر بلکه برپایه ی روحیه ی امنیتی رئیس جمهور گرفته می شود. حسن روحانی در سپهر سیاسی کشور هیچگاه با منش ها و رویکردهای ساختارشکنانه در قبال مسائل ظاهر نشده و القائات خود را در قالب یک راست سنتی اهل مذاکره ارائه کرده است. 

این درحالی است که اصلاح طلبان همواره بر روی کانال رادیکال حرکت و هزینه های نامربوطی را برای کشور تحمیل کرده اند. این درست نقطه ی مقابل خواست رئیس جمهور است.

لذا یک مجلسی با ترکیب غیر ساختارشکن اما حامی دولت با هر لقبی هدف اصلی دولت تدبیر و امید و شخص رئیس جمهور است. به عبارتی بهتر، حسن روحانی با فردی بنام علی لاریجانی بهتر از هرکسی حتی بهتر از محمدرضا عارف می تواند عمر سیاسی خود را بگذراند.

اما سوال دقیقا زمانی مطرح می شود که چرا حسن روحانی با ادبیات تندی نسبت به صلاحیت ها ظاهر شد؟

این مهم هیچگاه از ذهن نامزد انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۲ فراموش نمی شود که بخش مهمی از حامیانش، اصلاح طلبانی هستند که وی را رحم اجاره ای تصور می کنند.

قطعا نامزد موفق سال ۹۲، خود را برای سال ۹۶ نیز آماده خواهد کرد و در این بین نباید بخش مهمی از طرفداران خویش ولو رادیکال را از دست داد.

لذا عبارت " من از همه ی اختیاراتم" بخوانید "از همه ی اختیارات هیچم" برای صلاحیت ها استفاده خواهم کرد، یک نقطه ی قوتی برای حفظ این حامیان محسوب می شود. هرچند که چنین حمایتی بیشتر از روی ناچاری می باشد تا حمایت واقعی.

البته ناگفته نماند که رئیس جمهور همین حامیانش را در اعدادی چون ۷ الی ۱۰ میلیون خلاصه کرد.

اما دست بر قضا نتیجه ی اتخاذ چنین رویکردی نسبت به انتخابات آتی، اگر به نفع جریان اصلاح طلب تمام نشود در سال ۹۶ نیز به نفع حسن روحانی تمام نخواهد شد. علت طرح چنین نتیجه ی فرصت دیگری می طلبد که متعاقبا ارائه خواهد شد. 

انتهای پیام/ع