محرم از راه رسید، ماهی که در آن حماسه ای به وسعت تاریخ شکل گرفت و ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین(ع) از صحرای کربلا در گوش جهان تا ابد طنین انداز گردید و پیروان حق را در هر نقطه‌ی خاکی به خود مجذوب ساخت.

آری، محرم هم آمد؛ همان ایامی که شور حسینی در جان‌های مومنان لذتی وصف ناشدنی بر پا می دارد و عشق به اهل بیت(ع) را در هر کوی و برزن متجلی و خیمه های عزا را برافراشته می نماید.

ماهی که قدرت حق، باطل را به ورطه ی نابودی کشانده و چهره ی زشت اهریمن را آشکار ساخته؛ این ماه، ماه خونین خدا و شهیدان کربلاست. قیام یاران اسلام عظمتی به بلندای تاریخ اسلام دارد که انسان ها را از هر دین و آیینی به حیرت واداشته و سرمشق بسیاری از نبردهای بزرگ بشریت گردیده است.

محرّم، فروردین جان ها و بهار ایمان‌های سست شده است، ماهی که ایثار و فداکاری در اندیشه های مرده و افسرده طراوتی دوباره می بخشد و ذکر اهل بیت(ع) درهای نجات را به سوی‌مان می گشاید.

محرّم، وجدان همیشه بیدار تاریخ، و گلوی هماره فریادگر زمان است و امام حسین(ع) مردی، که واژه ها در برابر او سرافکنده می شوند. اگر ایثار و بندگی نمود دنیایی داشت بی شک شکل حسین(ع) بود و عطر ناب اسلام محمدی امروز به برکت همان ایثار در سراسر جهان پیچیده است.

امام حسین(ع) به حق، پرچمدار راستین اسلام ناب است که نمایان ساخت انسان حقیقی هیچ گاه در برابر بیدادگری و جفا سر خم نخواهد کرد؛ والامقامی از خاندان اهل بیت(ع) که برای پیکار در برابر یزیدیان لحظه ای درنگ نکرد و جهانیان را به حیرت واداشت.

اگر دیروز امام حسین(ع) با تمام هستی خویش در صحرای کربلا برای احیای حیات بشری و امتداد رسالت عظیم نبوی حضور یافت و بی هیچ واهمه ای از خود گذشت، امروز این ما هستیم که در ورطه آزمون و بلا افتاده ایم و صحرای کربلا به وسعت جهان در برابرمان گشوده شده است. از هر گامی که بر می داریم، سخنی که به زبان می رانیم تا هر نگاهی که می چرخانیم، اثر در سرنوشتی دارد که منتهی است به عاشورائیان یا یزیدیان! بی آنکه تاملی ژرف در افعال خود داشته باشیم، در جبه‌ی حق و باطل گام بر می داریم.

جفای بزرگی است که مرید حسین(ع) باشیم و در دل مهر او پروارنده، اما به دور از شعور حسینی بمانیم و محرم و اسرار نهفته در آن را دست کم بگیریم.

“صل الله عیلک یا ابا عبدالله الحسین(ع)”

منبع:آناج

انتهای پیام/س