یک‌بار دیگر سخنان رئیس دولت تدبیر و امید درباره‌ی وقایع مشهد در روز اربعین حسینی و لغو سخنرانی علی مطهری را مرور می‌کنیم. روحانی شانزده روز قبل به نماینده تهران نامه می‌نویسد و مرقوم می‌کند: «آیا کسانی در مراکز حساس استان نفود کرده‌‌اند که گمان می‌‌کنند با بستن دهان‌ها و سد راه سالن‌‌های سخنرانی، می‌‌توانند راه […]

یک‌بار دیگر سخنان رئیس دولت تدبیر و امید درباره‌ی وقایع مشهد در روز اربعین حسینی و لغو سخنرانی علی مطهری را مرور می‌کنیم. روحانی شانزده روز قبل به نماینده تهران نامه می‌نویسد و مرقوم می‌کند: «آیا کسانی در مراکز حساس استان نفود کرده‌‌اند که گمان می‌‌کنند با بستن دهان‌ها و سد راه سالن‌‌های سخنرانی، می‌‌توانند راه پیشرفت و توسعه کشور در مسیر مورد نظر مردم و رهبر معظم انقلاب حضرت آیت ا… خامنه‌‌ای مدظله را ببندند و راه را بر افراطی گری و دوقطبی سازی جامعه بگشایند؟»

وی از رئیس قوه‌ی قضائیه درخواست ورود به موضوع را می‌کند و می‌افزاید: «اتفاقی که در شهر مشهد رخ داد، مایه شرمساری است. وزارت کشور و دولت تدبیر و امید در قبال ملت ایران و به ویژه مردم آگاه و دلاور مشهد رضوی(ع) که نقش تعیین کننده‌‌ای در موج آفرینی ۲۴ خرداد ۹۲ و پیروزی اعتدال داشتند مسئولیت دارد که از حقوق اساسی آنان دفاع نماید.»

امروز در روز دانشجو عده‌ای از سیاست‌مداران دارای افکارِ متنوع دعوت به عمل آورده بودند تا در جمع دانشجویان حاضر شوند و به ایرادِ سخنرانی بپردازند اما دولت‌مردانی که شعار آزادی بیان و نشکنیم قلم‌ها را سر می‌دهند، در اقدامی تامل‌ برانگیز مانع نطقِ امثال رسایی، زاکانی، عباسی و نقوی حسینی شدند.

اینکه مسئولان تابِ شنیدن نقد را ندارند و منتقدان را عده‌ای بزدل می‌نامند و حواله جهنم را به دست‌شان می‌سپارند، محکوم است و لغو سخنرانی نمایندگان سابق مجلس را نمی‌توان توجیه کرد اما از آنجایی که عده‌ای مغلطه‌گر همواره به دنبال فرار از پاسخگویی بوده‌اند، از کنار لغو سخنرانی رسایی، زاکانی و عباسی عبور می‌نماییم و فردی را در کنار مطهری جای می‌دهیم که هم‌سطح با اوست و اکنون جامه‌ی وکالت مردم را بر تَن دارد.

روحانی در یکم آذرماه حرف زد و همه شنیدند، حالا ما سوال می‌کنیم تا دولت‌مردان استماع نمایند، «آیا کسانی در دانشگاه‌ها نفود کرده‌‌اند که گمان می‌‌کنند با بستن دهان‌ها و سد راه سالن‌‌های سخنرانی، می‌‌توانند راه پیشرفت و توسعه کشور در مسیر مورد نظر مردم و رهبر معظم انقلاب حضرت آیت ا… خامنه‌‌ای مدظله را ببندند و راه را بر افراطی گری و دوقطبی سازی جامعه بگشایند؟»

این سوال همانند استفساری است که رئیس‌جمهور در پاسخ به نامه‌ی مطهری مطرح کرد و اکنون یک بی‌سواد از خودِ مسئولین می‌خواهد به پرسشی که خودشان مطرح کرده‌اند، جواب دهند!

چرا برای لغو سخنرانی نقوی‌حسینی هیچ‌ کمیته‌ی حقیقت‌یابی تشکیل نمی‌شود و رئیس دولت تدبیر این اقدام مسئولین فعلی را مایه‌ی شرمساری نمی‌خواند؟ رسانه‌هایی که هنگام لغو سخنرانی مطهری اشک می‌‌ریختند و می‌گفتند نمی‌توان دهان‌ را بست، اکنون کجایند تا از حقوقِ نمایندگی و خدشه‌دار شدن قانون اساسی دفاع کنند؟

خونِ مطهری در بین دولت‌مردان رنگین‌تر از نقوی حسینی می‌باشد چون مطهری حامیِ دولت است و مته در خشخاش کابینه روحانی نمی‌گذارد اما نقوی یک منتقد است و هنگامِ بررسی صلاحیت آشتیانی از نقش فعال وزیر مورد اعتماد روحانی در فتنه ۸۸ پرده‌برداری می‌کند و از ظریف می‌خواهد در برابر عدم به ثمر نشستن میوه‌ی برجام و خسارت محض پاسخگو باشد.

آیا رئیس مجلس شورای اسلامی نمی‌خواهد در صحن علنی مجلس اقدام دولت را در لغو سخنرانی نماینده مردم ورامین تاسف‌بار بخواند و نایب‌رئیس اول مجلس پیگیرِ اوضاعِ و احوال گردد؟ در این کشور تنها مطهری نماینده است؟!

چنین برخورد دوگانه‌ای از سوی دولت‌مردان نشان می‌دهد، اعضاء کابینه، دامن زدن به حواشی را به پاسخگو بودن در مقابل خواسته‌های مردم ترجیح می‌دهند. به خاطر همین است که موضوع بیکاری جوانان و آسیب‌های اجتماعی در حاشیه می‌ماند اما لغو کنسرت یک خواننده و ملغی شدن نطق یک نماینده تهران در مشهد تبدیل به اولویت‌های اساسی روحانی می‌گردد.

به نظر می‌رسد دولت‌مردان از اظهاراتِ منتقدین به اندازه‌ای واهمه‌ دارند که به جایِ رد آن‌ها با ارائه‌ی مستند و دلیل، ترجیح می‌دهند اسبابِ وقوع شرمساری شوند اما اجازه ندهند دهان یک نماینده همزمان با تمدید تحریم‌ها توسط آمریکایی‌ها، در جمع دانشجویان یاسوج باز شود!

شایسته است مسئولین تدبیر مِن بعد برای دوقطبی‌سازی صریحاً از کردار دیکتاتور مَآب‌شان پرده بردارند و بی‌آنکه به شعور مردم توهینی کرده باشند، بگویند دعوا سرِ قانون اساسی و دفاع از حقوق نمایندگی نیست، بلکه تسویه حسابِ سیاسی در کار است.

انتهای پیام/س