تسمخر لهجه شیرین بنابی ها در شبکه استانی سهند موجب رنجش خاطر و اعتراض اهالی شهر بناب شد.

به گزارش خبرنگار انعکاس بناب، در جریان پخش فیلم سینمایی به نام "نارگیله" از شبکه استانی سهند در نخستین هفته از سال ۹۴، بازیگر معلوم الحالی که چندی پیش هم سابقه توهین به لهجه بنابی ها را در کارنامه خود ثبت کرده است در نقش یک لات محل لهجه شیرین و اصیل شهروندان بنابی را مورد تمسخر و تحقیر قرار داد.
هرچند شاید به نظر این آقایان و تهیه کنندگان برنامه مذکور منظور آنها از این کار زشت ، تقلید هنری از یک گویش محلی در قالب ادبیات طنز باشد اما به نظر می رسد با به تمسخر گرفتن دیگران و یا برخی حرکات ناشایستی که حقوق فردی و اجتماعی فرد یا ملتی را زیر سوال می برد نباید عده ای را خنداند .
همچنین بدیهی است که این گونه حرکات و گویش های مثلاً طنز آمیز صرفا بمنظور ایجاد اختلاف مابین طبقات ، اقشار و اقوام متحد یک مملکت ساخته و پرداخته می شود و در آنها نیتی جز به تمسخر گرفتن عده ای و ایجاد عداوت و دشمنی ما بین افراد مختلف جامعه وجود ندارد . به قول یکی از بزرگان : " به جای اینکه به هم بخندیم ، با هم بخندیم " .

در این فیلم سینمایی فردی معلوم الاحوال که متاسفانه ادبیات طنز را با لودگی و تمسخر افراد و قومیت ها اشتباه گرفته است با گویش محلی شهر بناب کلماتی را از زبان بنابی ها بر زبان جاری می کند که در نوع خود سخیف و سبک بوده و اعتبار و هویت و جایگاه بالای اهالی شریف این شهر را فقط در چاقو و یا کباب خلاصه می کند و از سویی حیرت آور است که چگونه چنین آیتم هایی از فیلتر واحد ارزیابی و نظارت صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی عبور کرده و بر روی آنتن می رود ؟!
حال علاوه بر تمسخر و تحقیر لهجه دلنشین بنابی ها توسط این بازیگر جای تاسف اینجاست که این فرد همواره در نقش تقلید تحقیر آمیز لهجه شیرین بنابی ها  به عنوان شخصیتی  کم سواد و با فیگورهای لات منش در جلوی دوربین ظاهر می شود که این ظاهر شدن تنها بصورت لسانی نبوده بلکه با ایجاد فضا ، اجرای دیالوگ های مختلف و نیز اعمال و رفتار نمایشی تلخک وار توسط وی موجب ایجاد ذهنیت منفی و دور از منزلت در بینندگان از اهالی غیرتمند و ولایتمدار بناب می شود.
در اینجا لازم می دانم نظر مدیرکل صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی و همکارانش در بخش تهیه و تولید این گونه برنامه ها را به فتوای صریح مقام معظم رهبری در بیانات روز ۳۱ فروردین ماه سال ۸۹ جلب کنم که معظم له در ذیل بحث «غیبت» با اشاره به رواج تقلید لهجه‌ی اقوام ایرانی از سوی برخی، تاکید کردند که چنانچه این کار از باب تمسخر باشد، «حرام» است.
ایشان همچنین یادآور شدند: «متأسفانه یک کار زشتی در بین مردم رایج است که از لهجه‌های بعضی از ولایات تقلید می‌کنند؛ این آیا غیبت محسوب می‌شود یا نه؟ حالا این را هم من به شما عرض بکنم؛ غالب این شهرهایی که لهجه‌های آنها تقلید می‌شود، شهرهایی هستند که دارای مردم غیرتمندی هستند که در حوادث مهم ۱۰۰ سال پیش، در مقابل دشمنان و مهاجمین ایستاده‌اند. این تصادفی نیست. این تقلید هم سابقه ندارد؛ یعنی توی هیچ یک از این کتاب‌های ادبی و طنز و غیره، ما ندیدیم که یک حرفی باشد که نشان دهنده‌ تقلید لهجه باشد. این مالِ همین اواخر است؛ یعنی مثلاً از ۱۰۰ سال پیش به این طرف؛ یعنی از وقتی که کشور ما در مواجهه‌ با این دشمنی‌ها قرار گرفته. یکی از مناطقی که ایستادگی سرسخت کرده، مناطق شمال است، منطقه‌ گیلان؛ یکی از مناطق، منطقه‌ خراسان است؛ یکی از مناطق، مناطق آذربایجان است. اینها آن جاهایی هستند که مردمش سرسختی و سلحشوری نشان دادند؛ اتفاقاً سعی شده است که همین‌ها از لحاظ لهجه در بین مردم سبک بشوند. یعنی تقلید می‌شود. پس ضمناً در پرانتز، به این نکته هم توجه داشته باشید. این مسلماً حرام است. این از باب تمسخر و از باب استهزاء و اینهاست. مثلا فرض کنید فرد خاصی را مورد نظر قرار بدهد و لهجه‌ یک شخصی را ـ به عنوان اینکه لهجه‌ او، لهجه‌ عموم است ـ تقلید بکند. این صور مختلفی دارد. همه‌ اینها محرّم است. منتها تفاوتش این است که اگر غرض او لهجه‌ عموم باشد، این می‌شود اهانت به همه‌ آن جمعیت؛ که خوب طبعا آثار خاص خودش را دارد.
مطلب قابل تامل و ابهام بدون جواب اینکه همین بازیگر ( بابک – ن ) چند سال قبل نیز در قالب نمایش به اصطلاح طنزی به نام (( کباب بناب )) که سی دی فیلم آن در سراسر استان توزیع می شد با نقش مشابه لات محل موجب تمسخر و تحقیر لهجه شیرین بنابی ها شده بود که موجب اعتراض و آزرده خاطر شدن اهالی فهیم این شهر شد و همین فرد تاکنون بارها با وجود حرکات غیراخلاقی از قبیل رقاصی و خوانندگی و ایفای نقش های سخیف و در حد ابتذال در انواع نمایش های کمدی که سالهاست سی دی های آن در همه شهرها توزیع می شود هنوز مورد تایید و استفاده مسئولان صدا و سیمای استان بوده و بجای ممنوع التصویر بودن، در برنامه های مختلف تلویزیونی از شبکه استانی سهند به روی آنتن می رود و این به معنای آن است که فیلترهای نظارتی و حراستی نهاد حساسی مثل صدا و سیما در خواب زمستانی بوده و افرادی مثل ( بابک – ن ) به عنوان الگوی هنری در رسانه محلی مطرح می شود.

آیا در دین اسلام تمسخر و تحقیر دیگران حق الناس محسوب نمی شود ؟ تولید کنندگان این برنامه ها چه جوابی به شهروندان متدین و بافرهنگ بناب دارند ؟ آیا لودگی و بی بند و باری در استفاده از دیالوگ ها ، فیگورها و شخصیت پردازی ها را می توان طنز نامید ؟ آیا چنین رفتارهای نا شایستی باعث قهر خیل عظیم مردم از تلویزیون های خودی نمی شود ؟ واقعاً خنداندن مردم آن هم از رسانه ملی بوسیله تمسخر لهجه یک عده از هموطنان چه قیمتی دارد و هدف از این برنامه ها چیست؟
عده ای از شهروندان آگاه و بافرهنگ بنابی با مراجعه به اینجانب ضمن اعتراض شدید به پخش این برنامه ناپسند اعلام کردند مسوولان صدا و سیمای استان بجای عیدی دادن به مردم فهیم بناب ، در نخستین روزهای سال جدید با پخش چنین برنامه های شیرینی روزهای آغازین بهار را به کام بنابی ها تلخ نکنند.
نگارنده نیز در انتهای این مطلب از علی نواداد مدیرکل صدا و سیمای استان انتظار دارد اجازه ندهد برخی افراد فاقد صلاحیت و سودجو از موقعیت آنتن شبکه استانی سهند که امانت و بیت المال محسوب می شود سو استفاده کنند زیرا که این افراد بصورت آگاه یا ناخودآگاه قصد ایجاد تفرقه ، رنجش و قهر مابین ملت را دارند و روشن است که همین افراد موجب لکه دار شدن دامن سایر بازیگران و هنرمندان متعهد ، متین و با اخلاق استان می شوند.

نگارنده:حبیب خانمحمدی

انتهای پیام/ش