حاج آقا زیاد عجله نکن بعد از انتشار متن اصلی شاید یک جور دیگه فکر کنی ! در ضمن در این مذاکرات در اصل آن چیزی که متعلق به خودمان بود را بدست آوردیم !آنهم نه همه آن بلکه بخش کوچکی از آن ! و در مقابل امتیازاتی که حق انها نبود ولی از ما گرفتند؟ اگر حقمان بود چرا بر سرش مذاکره کردیم و چرا برخی حقوقمان  را از دست دادیم. آیا باید جزئی از حقمان را آنهم از دست آمریکای پلید بگیریم ؟ این که شد پذیرفتن آقایی آمریکا؟ اگر ایستادگی خودمان را برخلاف نظر شما ادامه می دادیم و سیاستمدارانمان  مقابل دشمن وا نمی دادند امروز خیلی بهتر از انها را از دشمن می گرفتیم اما حیف که بعدها خواهیم فهمید.   

پاسخ

شادباش که پس از توافق قیمت میلگرد وفولاد ارزان می شود!!

پاسخ

یک سوال داشتم به نظر شما وضعیت معیشتی مردم به خصوص مردم بناب پس از این توافق تغییری خواهد کرد؟

یا این توافق بازهم به کام تاجران و سرمایه داران خواهد بود؟

پاسخ

خوش بحال آنهایی که در تبریز با رانت کارخانه فولاد زده اند و با رفع تحریم پول پارو خواهند کرد؟ حاج آقا باید خوشبحالش باشه که کارش رونق خواهد گرفت؟ آنهایی که با دستان ظریف و نرمشان کار نکرده اند و فقط از همه بهترون بوده اند و با عناوین زندگی کرده اند و نگران قدرتشان هستند باید از مذاکرات و نتایج آن خوشحال باشند!کسانی که مثل ما کارگری کرده اند بخاطر عزتشان حاضرند شب هم گرسنه بخوابند و باز هم کارگری کنند و منت آمریکا را نکشند! آنهایی که همیشه سر بر بالش نرم می گذارند و بر صندلی گران می نشینند و ماهیچه خور قهاری هستند معلومه که با تشر آمریکا بترسند و با تحریمش واویلا سر بدهند و به مذاکره اش بنازند!!! درود بر شهیدان و امام شهیدان که آمریکا را شیطان بزرگ نامیدند و بر او لبخند نزدند. 

پاسخ

هنگامی که یکی از اعضای هیأت ایرانی از هتل کوبورگ خارج شد، یکی از اعضای ۱+۵ پس از احوالپرسی از وی، گفت: شما تیم خوبی هستید و به آن‌چه می‌خواستید رسیدید؛ اما لازم است تا به رهبرتان که خطوط قرمز را ترسیم کرده و به شما این امکان را داد تا به توافقی بهتر از آن چه ممکن بود برسید، تبریک بگوییم.

«علی هاشم» نویسنده این مقاله در ادامه می‌نویسد: به ۱۳ سال قبل بازگردیم، غربی‌ها حتی اجازه هیچ گونه غنی‌سازی و وجود هیچ سانتریفیوژی را در داخل ایران نمی‌دادند و به هیچ وجه به خودکفایی ایران در صنعت هسته‌ای راضی نبودند، اما در مرحله بعد به ۳۰۰ سانتریفیوژ راضی شدند. ایرانی‌ها به خوبی از هدفشان برای غنی‌سازی اورانیوم آگاه بودند و هیچ زمانی نیز خواسته‌هایشان کوتاه نیامدند اما آن چه تغییر می‌کرد بالارفتن قدرت ایران و رسیدن توانایی این کشور برای غنی سازی ۲۰درصد و میزان سانتریفیوژهای این کشور بود که از چند صد دستگاه به ۱۹۰۰۰ دستگاه در سال ۲۰۰۷ رسید و این قضیه توانایی مانور بیشتری به مذاکره کنندگان ایرانی داد و به گونه‌ای شد که حداقل خواسته‌های ایران بیش از آن‌چه که به آن احتیاج داشتند شد و بدین صورت به آن ها این امکان را داد تا اینکه به هتل کوبورگ در وین رسیدند که مرحله جدید در پیش‌روی تاریخ ایران و منطقه قرار داده است.

اگر خطوط قرمز رهبری در حفظ منافع مملکت و همچنین دانشمندان شهید و گمنام نبودند تا اکنون ثمره زحمات تیم مذاکره کننده قبلی و شهیدان هسته ای به یک تیم نمی گذاشتید و اگر بیانات رهبری و استقامت ملت نبود عده ای خیلی وقت پیش به هر قیمتی توافق کرده بودند و شیخ ما در طرفداری از یک گروهی زحمات دیگران را لگدمال نمی کردند.

پاسخ