به گزارش انعکاس بناب، به نقل از ائل پرس، سخنان رئیس جمهور روحانی در زنجان شاید تغییر مسیری بود بر جریان رفع حصر سران فتنه که روحانی و سایر افراد دولت و همچنین فعالان سیاسی و رسانه ای اصلاحات بارها در طبل آن کوبیده اند و در این سال ها ،علی مطهری نیز به این جریان افزوده شد و با نامه نگاری های خود آتش این جریان را افروخته تر کرد تا شاید نظام و قوه قضاییه قدمی از حقوق ملت و انقلاب کوتاه آمده و بار دیگر زمینه اتهام زنی به نظام و تخریب برای دوستان فتنه گر بسیط تر شود.

روحانی از فرهنگ عاشورایی گفت و از بخشش حر بن یزید ریاحی. گرچه این افراد ارزشی برای فرهنگ عاشورا نیز قائل نشدند و آشوب گران عاشورای ۸۸ را امتی خداجوی!نامیدند و از اعمال آنان تبری نجستند، اما باز شاید بتوان با فرهنگ عاشورایی با آنان برخورد کرد. خطاب روحانی در سخنان تو گویی به ملت بود و سران نظام و بخصوص رهبری معظم انقلاب و البته روحانی با تعبیری ناپخته گروهی را به طرفداری اختلاف و تفرقه متهم کرد، فارغ از اینکه این گروه مورد نظر روحانی چه کسانی هستند، خود این نوع ادبیات خود عاملی برای تفرقه و دوقطبی کردن جامعه ایرانی است. هیچ ملتی تفرقه و دو دستگی را برای خود نمی پسندد، بخصوص ملت ایران که بارها و بارها در عمل این مهم را به رخ کشیده اند.

اینکه رئیس جمهور تنها سخنان خود را خوب بداند و معتدل، خود دور از اعتدال و انصاف است، چرا باید طرفداران انقلاب متهم به افراطی گری و تفرقه افکنی شوند و کسانی که روزی خیمه انقلاب را به بهانه و اتهام تقلب، اما در اصل با نفاق و کینه خود به آتش کشیدند، امروز خوب و باشند و معتدل و آنان که پاسوز انقلاب بودند در روز حادثه، بد باشند و افراطی؟!

در هرحال ادامه این نوع ادبیات از سوی رئیس جمهوری که باید رئیس جمهور تمام ملت باشد عاقبت خوبی را نشانه نمی دهد و این هشدار را باید داد که دو قطبی شدن ملت هیچ نفعی حتی در ظاهر هم برای دولت نخواهد داشت و تنها دشمن است که از این فضا استفاده صد درصدی خواهد کرد که ناگفته  این سو استفاده با نکاهی گذرا به رسانه های غربی و اپوزیسون پیداست.

حال حر کیست؟ نادم میدان فتنه کجاست؟ چه کسی توبه کرده که توبه اش پذیرفته نمی شود؟!

تو گویی جناب رئیس جمهور نعل وارونه می زند! کدام یک از سران فتنه توبه کرده اند که پذیرفته نمی شود؟!

کدامین روز و هفته و ماه و سال کسی اظهار ندامت کرد از کرده هایش در فتنه ۸۸؟!

چرا باید از ملت طلب کار بود و نظام را متهم به نپذیرفتن توبه کرد؟! آنچه از سال ۸۸ تا بحال گذشته است آثاری از ندامت و پشیمانی در سران فتنه دیده نشده است و این مساله بقدری واضح است که جریان رسانه ای اصلاحات و فعالین سیاسی بارها بر این تاکید داشته اند که  نه تنها گناه کار فتنه این سران نیستند و اگر بنا بر برخورد باشد باید با احمدی نژاد و سایرین نیز برخورد شود، زیرا که آنان زمینه را فراهم کردند و الا اینان گناهی نداشتند؟!

این نوع ادبیات رسانه ای که در دو سال اخیر از سوی علی مطهری و سایرین مطرح شده است، نشانی از ندامت سران فتنه ندارد و با بینشی دقیق می توان فرار رو به جلو این دوستان را به وضوح دید. در هر صورت اینکه اگر سران فتنه توبه کنند، توبه شان مقبول نظام خواهد بود، بارها توسط فعالین سیاسی و بخصوص در برخی سخنرانی های رهبر معظم انقلاب مطرح شده است اما تا کنون عملی امبنی بر اظهار ندامت در برابر ملت دیده نشده است. درصورت توبه این افراد آنچه که در ابتدا به اثبات  غیر قابل انکارخواهد رسید،  واهی بودن اتهام تقلب است که بار دیگر این حقانیت را زبان بدخواهان نظام به اثبات خواهد رساند.

جناب رئیس جمهور بهتر است این سخنان را در جلساتی با سران فتنه مطرح کنند و بگویند صلاح کار شما در این است که در مقابل ملت از کرده ها و ظلم های خود اظهار ندامت کنید و درخواست عفو نمایید تا انشا الله مورد پذیرش ملت و امام امت قرارگیرد. مطرح کردن این سخنان که چرا سران فتنه بخشیده نمی شوند، جای بسی تامل دارد از آنجایی که جناب رئیس جمهور اهل علم هستند باید توجه کنند که هر عملی مانند پذیرش یا رد توبه، نیازمند یک مقدمه ای است که ابتدا باید از سوی گناهکار صورت پذیرد.

حر(ع) اگر بخشیده شد از آنجایی بود که خود به ظلم خود واقف شد و دانست که اشتباهی عظیم مرتکب شده، بعد از آن خاضعانه توبه کرد و طلب عفو نمود و آنگاه پس ا جبران اشتباه خود در فرهنگ عاشورایی بخشیده شد، همه اینها مراحلی هستند که لازم و ضرویند تا سران فتنه انجام دهند تا آنگاه رئیس جمهور سخنرانی کنند و بگویند چرا اینها را نمی بخشید و همگان را توصیه به فرهنگ عاشورایی کنند.

نکته دیگر آنکه جناب روحانی از تاکنون از خود پرسیده اند که در سال ۸۸ چه کسانی ملت را دچار تفرقه کردند و با اردو کشی خیابانی در اعتراض به تقلب موهوم ظلمی عظیم به انقلاب کردند و موجب هتک آبروی نظام در فضای بین الملل شدند، از آن پس دشمن امیدوارانه نسبت به این تفرقه تحریمهای اقتصادی را بنا نهاد که امروز دولت حاضر است هر هزینه ای بدهد تا تحریم ها لغو شوند و به حیات سیاسی خود ادامه دهد. این تحریم ها حاصل تفرقه افکنی همان سران فتنه است که برخی ناشی از حرکتهای اشتباه سیاست خارجی در هشت سال گذشته می دانند. حال آیا رواست تفرقه افکنان را تطهیر و دلسوزان انقلاب را تفرقه افکن نامید؟!

آنچه اکنون در فضای کشور می گذرد تلاش عده ای برای بازگشت به حاکمیت است و برخی حرکات دولت نیز در این راستا تفسیر می شود، اما آنچه مهم است نادیده نگرفتن شعور تاریخی ملت است و برخی باید بدانند که حافظه تاریخی ملت آنچنان هم که تصورمی کنند دچار فراموشی نشده است.

نکته آخر اینکه برخی نیز نباید مقبول شدن توبه این افراد را، البته پس از توبه، به این معنی بدانند که اینان مجوز حضور در حاکمیت را نیز دریافت کنند و باز راهی هموار ببینند برای ادامه مسیر خود با روشی دیگر. در آینده می توان بیشتر در این باره سخن گفت.

انتهای پیام/ج