به گزارش انعکای بناب به نقل  از آناج /حسین حسن زاد ، یکی از اهداف استکبار جهانی از هتک حرمت، ترور فیزیکی و جسارت هایی شبیه این مسائل علیه مسلمانان و علی الخصوص شیعیان، سنجش reaction (عکس العمل) مخاطب در قبال این فعالیت ها و تحرکات است. تحرکاتی در ضدیت و اهانت به مقدسات و کشت و کشتار هم سنخان و رهبران معنوی و دینی.

برای استکبار بسیار مهم است که میزان انگیزه، حساسیت، برخورد، عکس العمل و واکنش ما را بداند و بسنجد. چرا که با این سنجش، میتواند که برنامه های آینده ی خود را بر اساس نوع واکنش، کیفیت و کمیت عکس العمل ما مسلمانان تنظیم کند. یقینا حوادثی مانند حمله به افغانستان، عراق، کویت، لیبی، غزه و کرانه ی باختری گرفته تا هتک حرمت قرآن، مسجد و بازداشت یا به شهادت رساندن مردم و رهبران فعال کشورهای اسلامی در سالهای اخیر و رویداد هایی امثال این اتفاقات، اهداف خاص خود را از لحاظ استراتژیک و سیاست های خارجی دارد ولی برای مراکز تحقیقاتی و افکار سنجی وابسته به استکبار، سنجش حساسیت طرف مقابل از اهداف عالیه و مهم به شمار می آید. لذا واکنش مسلمانان هم از جنبه ی طرف مقابل از اهمیت خاصی برخودار است و هم از جانب خودمان تا حدودی مانع استمرار و تداوم اینطور تحرکات گردد.

واکنش ها در بعد دولتی و دیپلماسی بر اساس منافع، مصالح و برخی تعاملات آن کشور قابل توجیه است، لکن آنچه که شاخص مهم برای استکبار است، واکنش و حساسیت ملل در قبال این مسائل است. واکنش مردمی که بیشتر در قالب اعتراضات خیابانی، بیانیه، تجمع، تحصن و … شناخته میشود، هر چند شاید از دید داخلی، واکنشی تکراری و کلیشه ای محسوب میشود، لکن از دید خارجی برای آنها در درجه اول وجود علایم اولیه حساسیت و زنده بودن جامعه است، معلوم و ظاهر میگردد.

داشتن احساس مسئولیت، تعهد و تعصب به مقدسات، ملی گرایی، نکات پتانسیلی جامعه ی ماست، شاید به عنوان نمونه میشود به حوادث ۸۸ و واقعه ی ۹ دی اشاره کرد که تا حدود بسیار زیادی فتنه ی سبز خوابیده شد و یا واکنش خوب و کوبنده جبهه ی مقاومت چه در جنگ ۳۳ روزه چه در حملات به غزه باعث شد که اسرائیل از مقابله رو در رو فرار کرده و اینبار به ترور های پارتیزانی مانند ترور شهید مسیر قنطار و یا جریان قنیطره روی آورد( هر چند واکنش در خور شانی در قبال خون شهدای قنیطره داده شد و صهیونیسم منتظر انتقام شهید قنطار نیز هست). ولی بعضا واکنش دیرهنگام و یا نامتناسب سبب شده است که طرف مقابل جسورتر شده و فرصت طلبی کند. یقینا اگر در حمله سال ۲۰۰۳ آمریکا به افغانستان، واکنش ها قوی تر میشد، ناتو در حمله به عراق مردد میشد. اگر در حمله به لیبی واکنش مسلمانان گسترده و متناسب میشد، الان غرب رویای بازگشت به عراق و سوریه را در خود نمی پروراند و یا اگر موضوع اهانت به قرآن و هتک حرمت مساجد در غرب جدی تر پیگیری میشد الان شاهد پرتاب سر خوک به داخل مساجد و یا تخریب آنها نمیشدیم.

پروژه ای که اخیرا با سرکوب و ترور فیزیکی رهبران و شخصیت های مهم جنبش های اسلامی و به خصوص شیعی دنبال میشود، پروژه ای است که خواسته و یا ناخواسته وابسته به واکنش های مسلمانان و شیعیان از جنس همبستگی و حفظ حرمت روحانیت و ولایت پذیری دارد. در سال ۲۰۱۲ که مصادف بود با آغاز بیداری اسلامی شیخ نمر دستگیر شد. به غیر از محکومیت های کم سرو صدا و راه اندازی جنبش های مجازی، واکنش دیگری در پی نداشت، لذا بر این اساس دستگیری شیخ سلمان بحرینی انجام گرفته شد. رژیم سعودی در ماه های اخیر با راه اندازی هیاهوی رسانه ای روند اعدام شیخ نمر را کلید زد، لکن واکنش های تکراری و ضعیف و از همه مهمتر، تحلیل های غلط ادامه داشت، رفتارهای غرض آلود استکبار در اربعین امسال به اوج خود رسید. حمله به نارداران باکو که باعث شهادت ۶ تن و دستگیری تنها رهبر دینی آذربایجان که آزاد بود، گردید و حمله ی وحشیانه ارتش نیجریه به عزاداران حسینی و کشتار صدها نفر و محبوس کردن شیخ زکزاکی، واکنش های وسیع تر و قوی تری میطلبید که این حمله شباهت زیادی به جنایت شعبانیه در مصر دارد که باعث شهادت شیخ حسن شهاته و یارانش شده بود. ولی عدم تناسب واکنش ها از موجبات جسارت یافتن در اجرای اعدام شیخ نمر و ۴۶ فعال سیاسی شد.

خلاصه مطلب، ملت ها نباید منتظر دولت ها شوند، خیلی از اوقات این واکنش ملت ها است که باعث افزایش انگیزه و جرات در عرصه ی دیپلماسی برای دولت ها میشود. هم اینک ده ها عالم و فعال سیاسی دینی برجسته ی اسلامی و به ویژه شیعی در زندان های باکو، منامه، ریاض، ابوجا، قاهره و شاید نقاط دیگر جهان اسیر و محبوس هستند، واکنش ما در قبال شهادت شیخ نمر آیا بازدارنده از تکرار کشتار رهبران و فعالان دینی سیاسی خواهد شد و یا زمینه برای تکرار این فجایع دوباره در وجه های مختلف فراهم میگردد؟!