بیستم آبان ماه وزیر کشور برای حضور در ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی وارد تبریز شد و در حاشیه‌ی این اصل، به سراغ ساختمان جدید استانداری آذربایجان‌شرقی رفت تا آن را افتتاح کند. خودِ مسئولین می‌گویند برای احداث این ساختمان ۲۵۰ میلیارد ریال هزینه‌ کرده‌اند که شامل زیرزمین، همکف و پنج طبقه مجزا و زیر بنای ۱۰ […]

بیستم آبان ماه وزیر کشور برای حضور در ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی وارد تبریز شد و در حاشیه‌ی این اصل، به سراغ ساختمان جدید استانداری آذربایجان‌شرقی رفت تا آن را افتتاح کند. خودِ مسئولین می‌گویند برای احداث این ساختمان ۲۵۰ میلیارد ریال هزینه‌ کرده‌اند که شامل زیرزمین، همکف و پنج طبقه مجزا و زیر بنای ۱۰ هزار و ۵۰۰ متری است.

سالن‌های آمفی تئاتر و تشریفات نیز به متراژ ۳۰۰۰ متر مربع به ساختمان اصلی طراحی شده توسط دانشگاه هنر تبریز الحاق گشته‌اند و نمایی شیک و مجلسی را پدید آورده‌اند.

اصولاً ساخت چنین بناهایی خالی از ایراد است و همه دوست دارند وسایل خود را نو و بروز کنند، مثلاً خیلی‌ها که خودرو سمند دارند بعد از مدتی ارس پلاک سوار می‌شوند و هیچ‌کس هم آن‌ها را برای خرید ماشین مدل بالا مورد نکوهش قرار نمی‌دهد اما چنانچه فردی بدهکار باشد و برایِ رکاب‌ خویش خرج کند، دادِ طلبکاران درمی‌آید.

ساختمان‌ قدیمی استانداری آذربایجان‌شرقی در گذر زمان مستهلک شده است اما همچنان قابل استفاده می‌باشد و شرایط به‌گونه‌ای نیست که ساکنان آنجا نگران خراب شدن آوار بر سرشان باشند، تالارها و سالن‌های پذیرایی از میهمانان داخلی و خارجی نیز از وضعیتِ مطلوبی برخوردار است و هنگام برگزاری مراسمات اَحدی به فضا و مکان گیر نمی‌دهد.

با این اوصاف معلوم نیست مسئولین با کدام منطق در شرایطی که برای سایر پروژه‌ها پول نیست و آن‌ها را به حال خود رها کرده‌اند، ساختمان جدید را در عرض چند ماه، با اراده مثال زدنی بر پا می‌کنند و چندین میلیارد تومان صرفِ خرید صندلی، میز و پارتیشن‌بندی می‌نمایند! موضوع از دو حالت خارج نیست، یا تمام میز و صندلی‌های قبلی شکسته‌اند و تا قبل از این کارمندان و مدیران ایستاده کار می‌کردند و یا اینکه آقایان همزمان با سر دادنِ شعار اقتصاد مقاومتی، با برداشت شخصی از مولفه‌های ذکر شده، اقدام و عمل کرده‌اند.

بی‌شک این ساختمان را مسئولین بعد از اتمام عمرِ دولت، به جیب خود نخواهند گذاشت و دولت‌های بعدی نیز از آن منتفع خواهند شد لکن آنچه که قابل تأمل است، غوطه‌ور گشتن در اشرافی‌گری و فاصله گرفتن از مقوله ساده‌زیستی می‌باشد.

اگر بنا بر خدمت به خلق‌الله است، مسئولین می‌توانستند با همین ۲۵۰ میلیارد ریال بیمارستان‌های نیمه‌تمام واقع در شهرستان‌ها را تمام کنند و چندین پروژه را که معطل اختصاص یکی دومیلیارد تومان بودجه است، به سرانجام برسانند.

حکایت امروز احداث ساختمان جدید استانداری آذربایجان‌شرقی در وضعیت اقتصادی فعلی حکایت همان بنی‌بشری است که سمند دارد و بدهکار است، اما به جایِ پرداخت بدهی‌هایش سراغِ نقل‌ و نبات کردن رخشِ خویش می‌رود.

در سال ۸۲ که می‌خواستند ساختمان جدیدی در استانداری بنا کنند اما نشد، دولت پول داشت اما اکنون خیلی از پروژه‌ها در انتظار تزریق اعتبار هستند، بهتر بود مسئولین ابتدا طرح‌های نیمه‌تمام مهم را افتتاح می‌کردند و بعداً به سراغ ساختمان خود می‌رفتند؛ هرچند محل تامین اعتبار این پروژه نیست مشخص نمی‌باشد و شفاف‌سازی مسئولین در این باره ضروری به نظر می‌رسد.

منبع:آناج

انتهای پیام/س