به گزارش انعکاس به نقل از آناج عارفه حبیب پور؛ از راه های دور، دل گره می زنم به پنجره فولادت تا نگاه تو گره بگشاید از دل شکسته ام.

تشنگی ام را از آب سقاخانه ی کرم تو رفع می کنم تا گوارا شود بغض نشکسته ام.

مهربانم از رازهای نهفته ی درونم مپرس که آشفته حالم از دردهای عمیق این دنیا.

کاش می توانستم چشم بر هم زدنی روبه روی ضریح تو بایستم و جدا شوم از هر چه کینه توزی و کینه ورزی این دنیاست.

کاش فقط در حوالی نگاه مهربان تو سر تعظیم فرو می آوردم.

چه شنیدنی ست وقتی مادری تسبیح،تسبیح اشک می ریزد و دست به آستا ن کرم تو دراز می کند و شنیدن و حرف زدن کودکش را طلب می کند و راضی می شود به رضای تو.

چه دیدنی ست وقتی پایی برای ایستادن نیست برای دختری با تمام آرزوها و رویاهای کودکانه اش و این آب حیات سقاخانه ی توست که گوارا زمزمی می شود و مردمی را به حیرت و سجده افتادنی وا می دارد.

مهربانم چه سخت است ببینی و منکر شوی، چه سخت است بدانی و خودت را به نادانی بزنی،تو محتاج هیچ تعریف و تشویق و تمجیدی نیستی.

تو علی هستی، مردی از تبار علی، مردی که مهربانی اش، سجده اش، قنوتش فقط خدا بود. مردی که او را منکر شدند، قرآن بر نیزه کردند و دم از دین زدند. اما نفهمیدند یا نخواستند بفهمند که او قرآن ناطق است.

تو علی نواده ی بانویی هستی که نجابتش، پاکدامنی اش، مهربانی اش، نشان زرینی ست بر سینه ی همه ی زنان دنیا.

می دانم مردی که ضامن آهو شد حتما برای جهل و نادانی این مردم دعا خواهد کرد… مگر می شود از در انکار وجود الهی ات که منبع تمام خوبی هاست وارد و عاقب بخیر شد؛ استغفرالله…

دل شکسته ایم از کسانی که به اسم هنر در پی خاموش کردن خورشید هشتممان بودند ولی مگر می شود خورشید را پوشاند…

بتاب آفتاب هشتم، بتاب نور بزرگ هدایت… بتاب و روشنای هر روز و شبمان باش…

مهربانم تو خلاصه ی همه ی خوبی ها هستی. تولدت مبارک آقا!