روحانی در انتخابات سال ۹۲ با حمایت هاشمی رفسنجانی و کنار کشیدن عارف به نفع وی به قدرت رسید تا آراء اصلاح‌طلبان متزلزل نشود و کار به وهله دوم نکشد؛ در حالی که همه بر این باور بودند عارف به خاطر گذشتی که در حقِ روحانی کرد به سمت معاون اولی می‌رسد لکن در کمال تعجب جهانگیرزاده دست راست رئیس جمهور شد و همین امر حاشیه‌هایی را به دنبال داشت.

با روی کار آمدن روحانی انتظارات اصلاح‌طلبان نیز از وی فراتر رفت و دخالت در انتصابات دولتی و حضور آنان در تقسیم قدرت در برخی از رسانه‌ها مطرح گردید، اصلاح‌طلبان از روحانی انتظار داشتند مهره‌های مدنظر آنان را به عنوان استاندار مناطق مختلف انتخاب نماید و تعدادی از معاونان و وزرا نیز از خاتمی‌چی‌ها باشند اما رئیس جمهور با مقاومت در برابر این امر و نهی‌ها، تمام گزینه‌های روی میز آن‌ها را انتخاب نکرد.

روحانی که دارای باطنی اصلاح‌طلب و ظاهری اعتدال‌گرا بود برای حفظ ظاهر هم که شده باید کسانی را در کابینه جای می‌داد که دارای سوابق افراطی نباشند لکن در این طرف میدان اصلاح‌طلبانی که روحانی را مدیون خویش می‌پنداشتند او را به چشم معاون اول رفسنجانی می‌دیدند و صریحا گزینه‌هایی را برای تصدی سمت معرفی می‌کردند.

با افزایش انتقادات از این رویه، روحانی در برابر برخی از خواسته‌های نامشروع ایستاد اما بعضی‌ها را نیز پذیرفت و با طناب اصلاح‌طلبان به چاهی رفت که بیرون آمدن از آن زیاد آسان نبود؛ برای مثال روحانی در آستانه انتخابات آن شورای نگهبانی را که خود صلاحیتش را از آنجا دریافت نموده، زیر سوال برد و عنوان کرد میزان‌های این نهاد به خوبی کار نمی‌کند.

روحانی حتی در مقاطعی برای ساکت کردن اصلاح‌طلبان پا را فراتر گذاشت و موضوع رفع حصر را بارها مطرح نمود تا با ایجاد جو عمومی هم در میان طیف اصلاحات محبوب گردد و هم همانی شود که سران اصلاح‌طلب می‌خواهند.

حال از آنجایی که رئیس دولت یازدهم با گذشت بیش از سه سال نتوانسته است به وعده‌های خود جامه عمل بپوشاند، اصلاح‌طلبان واهمه دارند افسار قدرت از دست روحانی خارج شود و از سوی دیگر آنان با کلید زدن پروژه عبور از روحانی دنبال نفری جایگزین هستند تا سرتاپا گوش به خدمت باشد و تمام خواسته‌های آنان را عملی نماید.

حق‌شناس، عضو شورای حزب اعتماد ملی اخیرا طی مصاحبه‌ای با اشاره به عدم تحقق وعده‌های روحانی، عنوان کرده است: «آقای روحانی باید تغییراتی در برخی همکارانشان بدهند و همین‌طور مواضعشان را در رابطه با برخی حوزه ها شفاف کنند و در عرصه سیاسی، داخلی، اقتصادی و فرهنگی اصلاحاتی به وجود آورند؛ اصلاح‌طلبان باید به گزینه غیر روحانی هم فکرکنند»

با کنار هم قرار دادن قسمت‌هایی از سخنان اصلاح‌طلبان می‌توان دریافت آنان از حضور احمدی‌نژاد و احتمال شکست روحانی در برابر وی واهمه دارند و همین امر نیز موجب شده است تا دنبال فردی باشند که بتواند در مقابل رئیس دولت قبل صف‌آرایی کند، اما آن فرد کیست که می‌خواهد جایگزین روحانی و گزینه‌ی برتر اصلاح‌طلبان باشد؟!

منبع:آناج

انتهای پیام/س