قراردادهای نفتی به یکی از موضوعات مهم در عرصه فعلی مبدل گشته است و نظرات متفاوتی درباره‌ی آن از سوی کارشناسان، دولت‌مردان و نمایندگان مجلس مطرح می‌شود؛ منتقدان قراردادهای نفتی بر این عقیده‌اند که وزارت نفت تعهدی سی‌ ساله برای کشور ایجاد می‌کند و زیر بار قراردادی می‌رود که دارای اشکالات متعددی است اما موافقان نیز حضور توتال را در ایران مغتنم می‌شمارند و توسعه میادین نفتی را زمینه‌ای برای پیشرفت کشور می‌دانند.

در این دعوای مابین دولت و مجلس مبنی بر بررسی جزئیات قراردادهای نفتی در خانه ملت و تصویب آن توسط نمایندگان مردم، اقداماتی در پشت پرده صورت می‌گیرد که خاطرات یک‌سال قبل و تصویب برجام در عرض ۲۰ دقیقه را زنده می‌کند.

آنطور که از روند برگزاری جلسه غیرعلنی مجلس با حضور وزیر نفت پیداست، زنگنه بار دیگر در خانه ملت حضور یافته و بدون اینکه به سوالات نمایندگان پاسخی داده باشد، در خصوص کلیات مدل جدید قراردادهای نفتی توضیحاتی را ارائه کرده است تا دستِ دولت را برای غلبه بر منتقدان باز بگذارد.

در جلسه روز یکشنبه با پایان توضیحات تکراری وزیر نفت چیزی به رأی نگذاشته شده و مجالی برای نطق کامل منتقدان و شرح علت مخالفت آنان با مفاد قراردادها، فراهم نگردیده است تا طبق برنامه‌ریزی‌های قبلی در طی یک جلسه تشریفاتی وزیر در صحن حاضر شود و درصورت ادامه یافتن انتقادات، دولت‌مردان وارد منازعه شوند و بگویند وزیرمان مجلس رفت و به سوالات نمایندگان پاسخ داد!

طبق شواهد و اذعان نمایندگان، وزارت نفت از متن ۱۳۰ صفحه‌ای تنها ۴ صفحه را در اختیار هیئت تطبیق قرار داده تا آن را با اصول قانون اساسی مقایسه کنند، لذا اکثریت وکلای دولت از تعهدات و متن اصلاحی قراردادها بی‌خبر هستند و برای کوتاه آمدن باید به اظهارات وزیری اعتماد کنند که در کرسنت یک طرف دعواست.

با کنار هم قراردادن تمام پازل‌ها می‌توان به این نتیجه دست یافت که «لاریجانی» در شرایط فعلی نقشی که درماجرای برجام برای روحانی اجرا کرد را این‌بار در سکوت رسانه‌ای و با بوق و کرنایی کم‌تر در به فرجام رساندن قراردادهای نفتی ایفا می‌نماید، وگرنه چه لزومی دارد هیئت رئیسه در اقدامی هول‌هولی جلسه غیرعلنی برگزار کند و با دست‌پاچگی مشهود قراردادهای نفتی را بررسی نماید تا موضوع جمع شود.

منبع:آناج

انتهای پیام/س