غفلت تیم مذاکره کننده هسته‌ای از درج یک کلمه در متن برجام حاشیه‌هایی را ایجاد نموده که در این ماه‌های باقیمانده به ۹۶ تمام زحماتِ دولت‌مردان را تحت‌الشعاع قرار داده است. در اوج ذوق‌زدگی از به سرانجام رساندن توافق هسته‌ای کلید FATF در وین خاموش نشده و امروز دولت‌مردان مجبورند برای رفع تحریم‌های بانکی و […]

غفلت تیم مذاکره کننده هسته‌ای از درج یک کلمه در متن برجام حاشیه‌هایی را ایجاد نموده که در این ماه‌های باقیمانده به ۹۶ تمام زحماتِ دولت‌مردان را تحت‌الشعاع قرار داده است. در اوج ذوق‌زدگی از به سرانجام رساندن توافق هسته‌ای کلید FATF در وین خاموش نشده و امروز دولت‌مردان مجبورند برای رفع تحریم‌های بانکی و عمل به وعده‌هایی که با اجرای برجام قرار بود محقق گردد، تَن به خواسته‌هایی دهند که مساوی با خدشه‌دار شدن استقلال کشور و عزت ملی است.

FATF تمثیلی دیگر از قاجاریسم و کاپیتولاسیون است با این تفاوت که در زمان قاجار و رژیم پهلوی دادگاه‌های ایرانی حق محاکمه‌ی اتباع غربی را در کشور نداشتند و باید آن‌ها را به دستِ کشور متبوع‌شان می‌سپردند اما در FATF آنطور که بیگانگان می‌خواهند در خاکِ ایران تحریم‌هایی علیه نهادهای داخلی وضع می‌شود و قانون اساسی کشور نیز با ۴ حرف انگلیسی نقض می‌گردد.

به موجب تحریم‌های SND آمریکا نهادهایی از قبیل سپاه پاسداران، قرارگاه خاتم الانبیاء، بانک‌های صادرات و انصار و وزارت‌خانه‌هایی همچون فرهنگ و ارشاد اسلامی، اطلاعات و دفاع از سوی FATF تحریم شده‌اند و برای اینکه این ارگان‌ها و سایر اشخاص تحریم‌ شده از شمول SDN خارج گردند باید سپاه از خیر جبهه مقاومت بگذرد، عنوان اسلامی از کنار وزارت فرهنگ حذف شود، وزارت دفاع به ساخت موشک بالستیک پایان دهد و وزارت اطلاعات نیز از ورود داعش به کشور چشم‌پوشی نماید!

آنچه که مبرهن است اصول نظام اجازه نمی‌دهد هیچکدام از این فرضیه‌ها به واقعیت مبدل گردد تا نهادهای فوق‌الذکر از لیست تحریم خارج شوند، بنابراین تنها راهکاری که برای دولت‌مردان می‌ماند خودتحریمی این نهادها و ارائه گزارشات مربوطه به FATF می‌باشد. در این بازیِ خطرناک سپاه پاسداران توسط بانک‌های داخلی تحریم می‌شود تا ایران از لیست سیاهی که تنها کره شمالی در آن جای گرفته است خارج شود و کارگروه اقدام مالی به سایر کشورها توصیه کند: «با ایران همکاری کنید و اگر خواستید می‌توانید سرمایه‌گذاری نیز داشته باشید» اما در آن طرف میدان کدخدایِ روحانی همچون گذشته با ایجاد واهمه و تهدید سرمایه‌گذاران از ارزآوری خارجی‌ها به کشور جلوگیری نماید.

توافق ایران و FATF نتایجی تقریباً هیچ برای ایران و امتیازاتی خوش مزه برای طرف مقابل خواهد داشت و دولت‌مردان با پذیرش تعریف مدنظر غربی‌ها از تروریسم، اقداماتی را انجام خواهند داد که نتیجه‌ی آن حکمرانی آمریکایی‌ها در ایران و اجرای خواسته‌های‌شان خواهد بود تا غربی‌ها با یک نامه هر نهاد و شخصی را که دلشان می‌طلبد در خود ایران تحریم کنند!

بعد از دستگیری عضو هیئت مذاکره‌کننده هسته‌ای و تغییر افکار شخصیت‌های نام‌دار، جریان نفوذی وقتی آشکار می‌گردد که مسئولین خودمان خواسته‌های دشمن را در داخل اجرا می‌نمایند و اگر هم شخصی انتقادی کند با پاک کردن صورت مسئله عنوان می‌کنند: «این‌قدر با کلمه نفوذ بازی نکنید» تا بازی‌هایشان را پیش ببرند.

FATF موضوع ساده‌ای نیست که بتوان از کنار آن گذشت و با دیدگاهی سطحی هدف از اجرای آن را مبارزه با پولشویی دانست؛ عواقب مستور توافق با کارگروه اقدام مالی در وهله‌ی اول حاکمیت و استقلال کشور را به حاشیه برده و در ادامه نیز امنیت ملی را به سخره گرفته است. به همین دلیل هم دولت‌مردان تمایلی برای رسانه‌ای کردن موضوع نداشتند و برای فرار از ترکش‌های آن وزیر اقتصاد را جلو فرستادند تا در پی آشکار شدن ضررهای یک امضاء، روحانی را بی‌خبر از جزئیات نشان دهند.

در آن برهه‌ای که عده‌ای مدام از برجام‌های بعدی سخن می‌گفتند و با افزایش انتقادات سکوت اختیار کردند، معلوم بود برجام‌هایی خاموش در زیر لحاف تزویر و تمدید در حال اجراست اما دیگر کارشناسان نیز این احتمال را نمی‌دادند چندین برجام به یک‌باره اجرا گردد و با یک امضاء جبهه مقاومت و صنعت ساخت موشک تضعیف شود.

اینگونه که دولت‌مردان تختِ گاز می‌روند و به صورت پنهانی بده‌بستان می‌کنند، بعید نیست روزی برسد که توافقاتی از جنس FATF را شاهد باشیم و زمانی خود را پیدا کنیم که خیلی چیزها را باخته‌ایم و انقلاب را به حراج گذاشته‌اند.

حضرت امام خمینی(ره) در چهارم آبان ماه سال ۱۳۴۳ در واکنش به قرارداد کاپیتولاسیون فرمودند: “قلبم در فشار است. ما را فروختند. استقلال ما را فروختند. عزت ما پایکوب شد. عظمت ایران از بین رفت. این وقاحت و ننگ از دولت است…. والله گناهکار است کسی که داد نزند، پس داد بزنید…در تمام دولت‌ها به یاد نمی‌آورم دولت بی حیثیتی تصویب نامه‌ای از این ننگین‌تر و موهن‌تر قانون کرده باشد.”

اکنون قریب به ۵۲ سال از آن جملات تاریخی امام راحل می‌گذرد و امروز کاپیتولاسیونی دیگر رقم خورده است که حتی دولت‌مردان نیز در دفاع از آن حرفی برای گفتن ندارند، وظیفه‌ی ملت و نمایندگان آنان در مجلس شورای اسلامی در برابر «فَتف‌لاسیون» چیست؟!

منبع:آناج

انتهای پیام/س