شهید رمضان رحیمی در سال 1339 چشم به جهان هستی گشود و سرانجام در 26 خرداد سال 1360 در منطقه ی دزفول به درجه والای شهادت رسید.

به گزارش انعکاس بناب، شهید رمضان رحیمی، در نخستین روز از فصل تابستان سال ۱۳۳۹ در روستای تازه کند زوارق شهرستان بناب دیده به جهان هستی گشود.

وی به دلیل کمبود امکانات و محرومیت منطقه، از نعمت تحصیل محروم ماند و از همان کودکی به یاری والدینش در امور کشاورزی و قالی بافی شتافت.

با فرارسیدن موعد خدمت سربازی، از طریق ارتش جمهوری اسلامی ایران به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام گردید و در تیپ ۳ لشکر ۲۱ حمزه ی سیدالشهداء(ع) خدمت خود را آغاز کرد.

سرانجام این شهید گلگون کفن، در تاریخ ۱۳۶۰/۰۳/۲۶ در منطقه ی دزفول دعوت حق را پذیرفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

پیکر پاک این شهید عزیز، در روستای زادگاهش به خاک سپرده شد.

خاطرات

*خاطره از زبان خانواده شهید:

رمضان همیشه گفتار امام خمینی(ره) را زمزمه می کرد و با دوستانش در مورد این مسائل صحبت می نمود. هنگامی که به مرخصی سربازی می آمد اخبار را دنبال می کرد و از اوضاع مناطق جنگی باخبر می شد.

آخرین باری که به مرخصی آمد گویا به او الهام شده بود که دیگر برنمی گردد و در طول مرخصیش رفتار مهربان و عجیبی داشت و با رفتار خود به ما می فهماند که حلالیت می خواهد.

او به مدت پنج روز به مرخصی آمده بود و تنها ۱۵ روز از خدمت سربازیش باقی مانده بود. در حالی که سه روز از مرخصیش می گذشت، با خبر شد که آتش جنگ در محل خدمتش شعله ور شده است. او به سرعت و با جان و دل آماده شد و گفت که من به جبهه می روم. در این هنگام هر چه قدر مادرم گریه و التماس کرد که نرود، شهید قبول نکرد و رفت و به آرزویش که شهادت بود رسید.

شهید همیشه در جواب خانواده که او را تشویق به ازدواج می کردند می گفت: من ازدواج نمی کنم و می دانم که شهید خواهم شد.

 

انتهای پیام/سعید نصیری