به گزارش انعکاس بناب، سرهنگ پاسدار حیدری در این نشست، پایگاه ها را حلقه ی وصلی خواند که از یک سو نیازمندان و از سوی دیگر ظرفیت های حمایتی را شناسایی کرده و به دستگیری قشر بی بضاعت جامعه بپردازند.

وی در توصیفی اجمالی، شرایط حال حاضر کشور را جنگ نرم اقتصادی خوانده و گفت مطلقا نباید وضعیت حاکم، عادی انگاری شود؛ همچنانکه اگر سربازی، لحظه ای از پستش غفلت کند، امنیت خود و منطقه ی حفاظتی اش به تاراج می رود، نِمود شکست در مقابل جنگ نرمِ امروز نیز، میتواند تبعاتی باشد که هر از گاهی مواردی از آن را شاهدیم

فرمانده سپاه ناحیه ی بناب، به دستاوردهای منطقه ای نظام جمهوری اسلامی ایران اشاره نموده و گفت در اوج اقتدارهای منطقه ای، درون کشور، با ضعف اجرایی مسئولان شاهد تهدید عزت مردم در صف های مرغ و مایحتاج و ده ها مشکل اجرایی دیگر بودیم(که صد البته هم هیچ ارتباطی به تحریم و مذاکرات نداشت) اما این بدان معنا نیست که این مشکل بما ارتباطی ندارد و به حوزه ی کاری ما وارد نیست؛ بلکه همه ی ما باید در راستای حل مشکلات پیش آمده حرکت نماییم

«کشور دیگر تابِ دوقطبی گری را ندارد»؛ موضوعی که سرهنگ حیدری پس از عنوان آن، افزود: عملکرد دولت وضعیت حال حاضر کشور را به سمتی سوق داده است که مسائل معیشتی در اولویت کار قرار دارد لذا کسانی که درصدد ایجای فضای دوقطبی در کشور هستند،قطعا در موضع ضعف قرار دارند

وی گریزی به فایل صوتی لو رفته ی اخیر از سوی وزیر امور خارجه ی کشور زده و گفت: عده ای اصرار دارند تمام ظرفیت های کشور صرف دیپلماسی و مذاکره گردد در حالیکه امروز، آدرس غلط، «مذاکره» است و آدرس درست، روی کار آمدن فردی دلسوز، متعهد، پویا و توانمند در بخش اجرایی کشور است

سرهنگ پاسدار حیدری میدان و دیپلماسی را مکمل هم خوانده و تاکید کرد: این قانون ثابت در تمام دنیا است که اگر در میدان پیروزی حاصل نشود، در دیپلماسی دچار چالش خواهند شد، لذا کم لطفی به میدان و دستاوردهای آن، ظلمی محرز است! اینکه بگوییم دیپلماسی صرف میدان شده است، حقیقتابه سردار سلیمانی، فرمانده نامیِ جبهه ی مقاومت ظلم کرده ایم! امروز اگر میدان و دیپلماسی، توأمان به پیش نرود، دیپلمات های ما هرگز نخواهند توانست با قدرت در صحنه های سیاسی جهان عرض اندام کنند. لذا حضور با اقتدار دیپلماسی کشور در مقابل قدرت های جهان، ثمره ی اقتدار میدانِ سردار سلیمانی است

فرمانده سپاه در جواب این گفتمان(و امروز بسیار در جامعه مطرح می گردد)که اولویت با دیپلماسی است یا میدان، گفت: اصل بر این است که هردو مکمل همدیگرند در غیر این صورت، دیپلماسی، دیپلماسیِ تسلیم خواهد بود که موفقیت های میدان را ناچیز جلوه خواهد داد لذا باید هوشیار بود که در پازلِ از قبل چیده شده ی دشمن حرکت نکنیم