در عرصه‌ی سیاست‌زده ایران عده‌ای حضور دارند که قیاس آنان با یزیدی‌جماعت جفا نیست و رفتارشان گویای خوی مادی‌گرایی و دنیاپرستی‌شان می‌باشد. این گروه از شخصیت‌ها از شعائر اسلامی و الهیات می‌گویند اما در عمل مواضعی را اتخاذ می‌کنند که با روحِ عاشورایی و استکبارستیزی همگون نیست. واقعه‌‌ی عاشورا درس‌هایی را در دل دارد که […]

در عرصه‌ی سیاست‌زده ایران عده‌ای حضور دارند که قیاس آنان با یزیدی‌جماعت جفا نیست و رفتارشان گویای خوی مادی‌گرایی و دنیاپرستی‌شان می‌باشد. این گروه از شخصیت‌ها از شعائر اسلامی و الهیات می‌گویند اما در عمل مواضعی را اتخاذ می‌کنند که با روحِ عاشورایی و استکبارستیزی همگون نیست.

واقعه‌‌ی عاشورا درس‌هایی را در دل دارد که با گذشت چندین سال در جوامع امروزی عینیت می‌یابد و صف‌آرایی حق‌وباطل در شکل‌وشمایلی متفاوت‌تر خودنمایی می‌کند. مادی‌‌گرانِ مدرن، خیلی خوب می‌دانند با انکار واقعیت‌هایی که اکثریت مردم وجود آن‌ها را با دل‌وجان پذیرفته‌اند به مقصود نمی‌رسند لذا روی به تحریف می‌آورند و در کنار حذف ورق‌هایی از تاریخِ کربلا، دست به تفسیرهای سیاسی می‌زنند و استکبارستیزی را مذاکره معنا می‌کنند.

این گروه از تجددگرایان بی‌بصیرت شبیه همان‌هایی هستند که در شب عاشورا نوه‌ی پیامبر اکرم را رها کردند و با اینکه می‌دانستند حق کیست و چه کسی باطل می‌گوید، اسیرِ دنیای فانی شدند و تا قیامت عرق شرم‌ساری و خفت را بر پیشانی‌شان ماندگار کردند.

هرچند در گذر دوران شناختِ یزیدیان زمان دشوار گشته اما غیرممکن نشده است، برخی‌ها در لباس گوسفند ذات گرگ صفت‌شان را پنهان کرده‌اند و هرازگاهی در بزنگاه‌ها خود را بروز می‌دهند، شاید اگر این گرگ‌ها نبودند، علی مدام دغدغه‌ی انقلابی ماندن مردم را نداشت و از تکرار وقایع دشمن‌ شادکن ابراز نگرانی نمی‌کرد.

خودفروشانِ خدانشناسی که امام حسین(ع) را به شهادت رساندند زمانی با امیرالمومنین در نبردها همراه شده و در رکابِ اهل بیت(ع) شمشیر زده بودند، نماز می‌خواندند و از خدا می‌گفتند لکن بی‌بصیرتی و مادی‌گرایی موجب انحراف آنان گشت و همان‌ها به جنگ با خدا برخاستند.

ایرانِ امروز برخی‌ها را در اقصی‌نقاط کشور می‌بیند که در خداشناس و علی‌وار نشان دادن خویش به مردم نهایتِ تبحر را دارند، این دسته از اشخاص همزمان با سینه‌زنی در هیئت‌ها می‌توانند حقوق نجومی بگیرند و سودای دوستی با آمریکا و حذف تفکر عاشورایی را در سر بپرورانند.

تفکیک حقیقت و کذب نیاز به بصیرت دارد و در اعمالِ ریز شخصیت‌ها باید اقداماتِ یزیدی‌پسند را جست‌وجو کرد؛ انحراف مسیر از استکبارستیزی به گفت‌‌وگو و دست‌های در دستِ دشمن چقدر شبیه بیعت کوفی‌ها با یزید و تنها گذاشتن امامِ شیعیان است، آیا اعمالِ خارج از چهارچوب تعدادی از مسئولین و توجیه‌های دنیاگرایانه آنان دلیلی بر ضلالت‌شان نیست؟

منبع:آناج

انتهای پیام/س