به گزارش انعکاس بناب به نقل از گروه اقتصادی آناج/ زهرا ناصران: یکی از مشکلاتی که کارگران و فعالان صنعت کفش تبریز و ایران در چند سال قبل  داشتند، این است که تولید در این صنعت، چند روز قبل از عید و تا اردیبهشت سال بعد به خواب رفته و تعطیل می‌‌شود و کارگران این صنعت، اکثرا هم بدون بیمه هستند، در این مدت به مرخصی اجباری و بدون حقوق می‌‌روند.

امسال نیز با گذشت حدود دو ماه از سال جدید، هنوز کارگاه‌ها و تولیدی‌های کفش شهر تبریز به طور کامل شروع به کار نکرده‌اند و آن‌هایی هم که کار خود را آغاز نموده‌اند اکثرا با نصف ظرفیت فعالیت می‌کنند.

نبود تقاضا بعد از عید و ورود کالاهای بی‌‌کیفیت و قاچاق چینی در طول سال، اصلی‌ترین عامل این تعطیلی دوماهه می‌باشد، زیرا اکثر مردم برای عید کفش می‌خرند و بعد از عید و چهار ماه اول سال نیاز بازار داخلی به کفش به حداقل می‌‌رسد و از طرفی دیگر کفش تبریز و ایران در بازارهای بین المللی موقیعت خود را از دست داده‌‌‌‌‌اند و میدان را به رقبای ترکیه‌‌ای و ایتالیایی و حتی چینی واگذار کرده و همچون سالیان نچندان دور، فرصت صادراتی برای این صنعت نیست.

به هر حال وضعیت امروز صنعت کفش تبریز که از یک طرف جایگاه و خاستگاه اصلی در تولید کفش را در ایران اختیار دارد و از قضا معروفیتی جهانی داشته و همواره مورد ستایش بوده، خوب نیست و نیاز به مسکن و تقویت کننده دارد تا بیماری‌‌‌اش بهبود یافته و دوباره به روزهای خوبش باز گردد.

عامل بیماری کفش تبریز را به عدم به روز بودن و نداشتن پایگاه و نمایشگاه‌‌های ثابت برای معرفی و فروش در دیگر کشورها می‌‌توان نسبت داد. اکثر تولیدی‌‌‌های فعال با مشکلات مالی دست و پنچه نرم می‌کنند و به روز بودن، نیازمند وارد کردن تکنولوژی روز به عرصه تولید می‌باشد که آن هم وابسته به منابع مالی است و با شرایطی که اکثر فعالین این عرصه دارند به نظر می‌رسد بدون کمک و حمایت مالی دولت قادر به انجام آن نباشند.

همچنین دولت باید در کشورهایی که با آنها تعامل خوبی دارد، زمینه‌ی ایجاد نمایشگاه‌ها و فروشگاه‌های دایمی برای کفش کشور و از جمله معروف ترین و معتبرترین برندش، یعنی کفش تبریز را فراهم سازد تا این صنعت دوباره با به‌دست آوردن سهم خود از صادرات امیدوار به روزهای آینده باشد.