به گزارش انعکاس بناب، کشاورزی در کشور ما بیش از آنکه که یک شغل باشد نوعی یا سبکی از زندگی است. بیش از آنکه به کشاورزی به عنوان یک شغل و کسب‌وکار نگاه شده و برایش برنامه‌ریزی شود، بخشی از امور روستا بوده که فرد حاضر در روستا برای گذران زندگی‌اش اقدام به امور کشاورزی کرده است. هرچند که ابزارآلات و ماشین‌های زیادی برای کشاورزی اختراع شده یا به کشور آمده اما نوع تلقی و نگاه و کشاورزی تغییر محسوسی نداشته است. در شرایط کنونی که همه دنیا با سرعت به سمت پیشرفت است و به موضوعی مانند کشاورزی نگاهی به طور کامل اقتصادی دارد، جای این جایگاه و دیدگاه برای کشاورزی  داخلی خالی است.

کشاورزی در فرهنگ اهل بیت(ع) نیز از اهمیت بسیاری برخور دار بودهاست بطوریکه این کار نه تنها در کلمات آن بزرگان مورد بیشترین تاکید قرارگرفته، بلکه اکثر پیامبران الهی، پیشوایان معصوم و بندگان صالح عملا به این کار پرداخته و به آن افتخار کرده اند. آن بزرگان کشاورزان را انسانهایی ارزشمند، متوکل، نیکوکار، صاحب پاک ترین و حلال ترین شغل ها و سودمند به حال جامعه معرفی کرده،در جهان آخرت، صاحب بهترین مقامات دانسته اند. اهمیت و ارزش دادن به کشاورزی در فرهنگ غنی اسلام تا آنجا پیش رفته که ذات مقدس باری تعالی در قرآن خودش را کشاورز معرفی کرده، خطاب به مردم می فرماید:

«افرایتم ما تحرثون. ء انتم تزرعونه ام نحن الزارعون »  آیا ندیدید تخمی را که در زمین می کارید؟ آیا شما کشاورزید یاما؟ آری، کشاورز حقیقی منم!

شیوع بیماری کرونا از اسفند ماه سال ۹۸ متاسفانه در کشور خسارات بسیار سنگینی به تولیدکنندگان و بهره‌برداران بخش کشاورزی و دام،  ناشی از اختلال در حمل و نقل محصولات کشاورزی بین استانی، بسته شدن مرز‌ها و جلوگیری از صادرات محصولات و فاسد شدن این محصولات در قرنطینه، افت شدید تقاضا و کاهش قیمت محصولات تولیدی و نبود خریدار و به مخاطره افتادن اشتغال  هزاران نفر  می‌باشد را به دنبال داشته که جبران این خسارات از توان تولیدکنندگان بخش کشاورزی خارج شده است.

حال  سخن اینجاست که آیا مسئولین امر در شهرستان چه برنامه ای برای این قشر زحمت کش و ضعیف کرده اند؟ اصلا می توان سیستم حمل و نقل مجهز شبکه فولاد بناب با شبکه کشاورزی در شهرستان را مقایسه کرد؟ یا اینکه فرماندار محترم جلساتی که با مسئولین مرتبط در زمینه رفع موانع واحدهای تولیدی ترتیب می دهند، با مشکلات کشاورزان هم ترتیب داده اند؟ حتی اینکه این قشر مکان منظمی برای فروش محصولات خود ندارند و هر روز با هزار مصیبت و نبود زیر ساخت در میدان تره بار در پشت ترافیک های سنگین  و گاها جریمه های رانندگی در این مکان نامنظم محصولات خود را به فروش می رسانند.
به دلیل نبود نظارت و برنامه کافی برخی ها را بر آنداشته که محصولی مانند پیاز، که هویت کشاورزی منطقه ما می باشد از سایر استانها  با قیمت پایین تر خریداری کرده و در شهرستان  با بسته بندی برند بناب صادر می کند و از اسم محصول منطقه استفاده کرده و محصول نامرغوب را بنام محصول مرغوب بناب، برند این محصول را نیز از بین می برند و کسی نیز جلودارش نیست چون در خارج از کشور کسی پیاز بناب رو نمی شناسد و فقط بعنوان پیاز ایرانی قابل تشخیص هست چرا که مسئولین ما بپای مسئولینی همچون شهرستانهای دیگر کشور مانند کاشان نیستند که گلاب قمصر کاشان، یا انار ساوه یا پسته کرمان و … را به دنیا معرفی کرده اند.

یکی از وصایای رسول اکرم(ص) توجه به حال کشاورزان بود. آن حضرت خطاب به امام علی(ع) فرمود: «یاعلی، مبادا در حکومت توبه کشاورزان ستم شود؟» این درحالیست که کشاورزان ما سوخت مورد نیازشان را بجای شرکت نفت از سوپرمارکت ها خریدند!!!!

انتهای پیام/ جعفر کریم زاده