بارها گفته ایم و بار دگر میگوئیم «چاره حل مشکلات این شهر، مدیران کاردان هستند که کارنامه درخشان علمی و سابقه مدیریتی داشته باشند»؛ اکنون که لایقان را پای کار می یابیم و با چشم خود شاهد تلاش های دلسوزانه ایشان ایم، چه می‌شود که بی صدا و بی دلیل، خادمان خاموش می شوند؟!

همه ی مردم به عینه شاهد تلاش های شبانه روزی و عملکرد جهادی دکتر رضائی خصوصا طی همه گیری کرونا در سالهای اخیر بوده اند؛ دلسوزی های وی برای سیستم درمانی شهرستان و تلاش های خانه به خانه ی او و تیمش برای سلامت مردم شهر و روستا با هدف در امان ماندن از کرونا قابل تقدیر بود؛ آن سوی شهر، ایده های روشن و اتیه دار دکتر کشاورز برای شهر خوشه مهر و حضور تازه نفسش برای رونق این شهر قابل تحسین بود! مدیری که با خبر انتصابش، همگان به حال شهروندان خوشه مهری بخاطر حضور چنین نیروی کاردان، غبطه میخوردند، حالا باید خبر استعفایش را بشنویم

به نظر می‌آید بار دیگر باید نکته ای مهم را یادآور شویم که اگر نشویم، دِین «کتمان حق» بر گردنمان خواهد بود و ان امر مهم این است که «روی کار آمدن یک مدیر»، «برنامه‌هایی که برای حل مشکلات حوزه خود ارائه می دهد» و از همه مهمتر «زمان و انرژی» که برای شناخت کار، بررسی جوانب آن و چند و چوون حل مشکلات صرف می‌کند، سرمایه‌هایی هستند که هم برای وی و هم برای مردم ارزشمند است و امروز، بی دلیل، چوب حراج بر این سرمایه ها زده اند!

سوالی که اذهان عمومی شهر را به خود مشغول کرده و هنوز جوابی در خور شنیده نشده است این است که «چرا بناب بجای جذب، حفظ و تقویت مدیران لایق، در حال اتلاف سرمایه های انسانی خود است؟ این قدر ناشناسی ها از کجا آب می‌خورد؟ آیا باید از پستوی سیاست، منتظر دستانِ پشت پرده باشیم؟! آیا جای خالی نخبگان مدیریتی این شهر پس از این استعفاها، به شایستگی پر خواهد شد!؟ مقصر بی صدای این استعفاهای مشکوک، چه کسی یا چه کسانی هستند؟!

ماجرا هرچه که باشد خوب میدانیم این روزگار، برای همه ما یک پرده اکران ابدی دارد و بر روی پرده ی نمایشش چنین آمده است: «لله عاقبه الامور»! فراموش نکنیم که عالم محضر خداست و او، شاهد و ناظر اعمال بندگان است؛ مبادا که شرافت و عزتمان را برای دنیایی فانی هزینه کنیم!

مجتبی امیررستمی