به گزارش انعکاس بناب، یکی از نکته‌های مهمی که ابتدا دغدغه مقام معظم رهبری و سپس هنرمندان است، این است که درباره مسائل انقلاب و همچنین فرهنگ و هنر انقلاب باید به صورت شفاف صحبت شود.

با توجه به اینکه موسیقی ارتباط تنگاتنگی با مردم دارد باید به این بخش از هنر بیش از پیش بها داده شود.

در شرایط فعلی اگر ما تولید موسیقی اصیل نداشته باشیم، موسیقی های بی محتوا بیش از پیش فراگیری پیدا می کنند و جوان های ما به سمت چنین موسیقی و سپس الگوبرداری از شیوه رفتاری خواننده های مورد نظر، کشیده می شوند.

فرصتی شد تا در خدمت یکی از هنرمندان بخش هنر و موسیقی جناب آقای بهنام نیکجو باشیم، بدون مقدمه، توجه شما را به این گفتگو جلب می نماییم.

انعکاس بناب: آقای نیکجو ابتدا خودتان را معرفی کنید و بگویید از چه زمانی به سمت موسیقی رفتید؟
بنده بهنام نیکجو فرزند بهرام متولد ۵۸ در شهرستان بناب متولد شدم، بدون مقدمه بهتر بگویم هنر، ورزش و علم سولوحه زندگی من بوده است.
از سال ۷۲ توسط پدرم با موسیقی بنام ساز قوپوز آشنا شدم، مرحوم پدرم خیلی به موسیقی علاقه داشت و این باعث شد بنده به سراغ موسیقی بروم و واقعا علاقمند شدم و در دوره های آموزش موسیقی شرکت کردم.
تقریبا سال ۷۹ بود که سه تار را از دوست هنرمند و عزیزم جناب آقای آذرشب طی دوره ای یاد گرفتم که جا دارد از زحمات ایشان تقدیر تشکر کنم.
دوره متوسطه سه تار را در مکتب استاد حسین علیزاده و استاد نوید مثمر تمام کردم و همزمان دوره تار متوسطه را نیز پیش استاد هادی آذر پیرا در تبریز گذارندم.
بنده افتخار شاگردی نزد اساتید برجسته کشوری (استاد هوشنگ ظریف بصورت رسمی، استاد حسین علیزاده بصورت مستر کلاس، استاد محمد ذوالنوری و انوش جهانشاهی) را دارم.

انعکاس بناب: به غیر از موسیقی به چه کاری مشغول هستید؟
ـ بنده کارمند دانشگاه آزاد بودم در قسمت کار گزینی مشغول بودم متاسفانه از سال ۹۱ من هم با سایر همکاران از دانشگاه تعدیل شدیم. وقتی از دانشگاه آزاد بیرون آمدم حدودا یک سال با انتشارات شعاع شمس خودمان همکاری کردم و بعد از آن بنده چون با کار هنری آشنا بودم و علاقه زیادی به موسیقی داشتم، تصمیم گرفتم یک کارگاه کوچک و فروشگاه موسیقی باز کنم.
چند مدتی به جهت پیشرفت کارم، تعمیرآلات موسیقی و ساخت سازهای سنتی را در تبریز و مراغه آموختم، تا کاری به پیش ببرم.
با اخذ مجوز از سازمان فنی و حرفه ای و میراث فرهنگی، ۴ سال پیش این هنرسرا را با نام کارگاه و فروشگاه موسیقی ماهور دایر کردم. واقعا در این شهرستان جایش خیلی خالی بود. بنده درتاریخ بناب اولین نفری هستم که در این مورد کار می کنم.
توانستم به قوه الهی و برخی از ارگانهای اداری و بخصوص نماینده محترم دوره دهم جناب آقای اعزازی که واقعا در هنر شهرستان بناب خیلی قدم های بزرگی برداشتند، به پیشرفتهای چشمگیری دست یابیم؛ چندین برنامه های ایده آل، بزودی به نفع جامعه ی فرهنگ و هنر موسیقی شهرمان داریم.
از حمایت های بزرگ سازمان فنی و حرفه ای، میراث فرهنگی و تامین اجتماعی بناب که در این راه یاریگر من بودند، بخصوص دوستان همیشگی و هنرمندان عزیز بناب تقدیر و تشکر می کنم.
انعکاس بناب: ظاهرا برخی ارگانها مانع شغلتان شده بودند؟ آیا صحت دارد؟
بله متاسفانه، ولی بنده دارای مجوز بودم و برخی از مسئولان محترم شهرستان را با ارائه گواهی معتبر در حد استان قانع کردم. به لطف خدا این مسئله حل شد.
انعکاس بناب: چه افتخاراتی کسب کردید؟
بنده در چندین کنسرت عضو و سرپرست گروه بودم، در شهرهای مختلف استان آذربایجانشرقی، غربی، کردستان و شیراز افتخار اجرای کنسرت موسیقی داشتم.
در جشنواره آوای انتظار گروه موسیقی ماهور به سرپرستی خودم مقام دوم را کسب کرد.
انعکاس بناب: از درآمد خود راضی هستید؟
راضی نیستم، ولی چه باید کرد! این علاقه است که هنر را زنده کرده است چون علاقه داشتم و می خواهم هنرم را همیشه تمیز و پاک نگه دارم.
انعکاس بناب: چه حرفی با مسئولان دارید؟
اول اینکه از خدا غافل نشویم، چون روزی دهنده و سرنوشت ها دست خداست. دوم اینکه برنامه های ایده آل داشته باشیم تا جامعه هنری ثبات پیدا کند.
یک هنرمند نباید دغدغه مالی داشته باشد چرا که در آن صورت در حرفه خودش ثابت قدم نبوده و به تولید هنر فکر نمی کند.
تا به حال هیچ مسئولی نگفته شما که در کار فرهنگ و هنر فعالیت می کنید چه مشکلی دارید؟ ببیند ما هم مثل شما فرهنگسازی می کنیم باید در مقابل تهاجهم فرهنگ غربی، جامعه را به سمت سلامت اجتماعی ببریم.
بیایید دست به دست هم دهیم و نکات مثبت هنر و موسیقی را در یابیم. ما همیشه مشکل مجوز کنسرت ها و مکان تمرین ها را داریم.
مگر ما هنرمندان غربی هستیم که اینطور با ما رفتار میشود؟! من عاجزانه خواهش می کنم کمی مسئولان بلند پایه شهرمون دیدگاهشان را در مورد موسیقی اصیل ایرانی و آذری و موسیقی کلاسیک تغییر دهند.
یقینا بدانید ما هم به اندازه شما مطیع جمهوری اسلامی ایران، ولایت و رهبری هستیم، ما هم نمی خواهیم جوانان ما به فرهنگ غربی و غرب زدگی گرایش پیدا کنند ، ما میخواهیم اوقات فراغت جوانانمان را با فرهنگ و هنر اصیل خودمان پر کنیم .
تابحال خیلی دیدم و شنیدم کسی که در دست خود ساز دارد، متاسفانه هنگام راه رفتن در خیابان با تمسخر برخی ها مواجه می شوند! چرا ؟
چرا ما همیشه در درون خودمان موسیقی را دوست داریم اما ظاهرا عکس این را نشان داده و دیگران را سرزنش میکنیم ؟
در خاتمه ضمن قدردانی از حضور تیم رسانه ای شما در دفتر بنده، خطاب به مسئولان عزیز عرض می کنم، باید به این باور برسیم که هنر و موسیقی، برای هر شخصی لازم است، و از مسئولان خواهش میکنم هنرمندان را کنار خودشان حمایت معنوی، امنیتی و مالی کنند. از مهرتان سپاسگزاریم. همین

انتهای پیام/ش